استاندارد BS ISO 31030 – راهنمایی برای مدیریت ریسک سفر
استاندارد BS ISO 31030 سندی رسمی است که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده و توسط BSI بهعنوان استاندارد ملی بریتانیا پذیرفته شده است. این استاندارد چارچوبی کاربردی برای مدیریت ریسکهای مرتبط با سفرهای کاری ارائه میدهد و هدف آن، حفاظت از سلامت، ایمنی، و امنیت کارکنان در طول سفرهای سازمانی است. BS ISO 31030 به سازمانها کمک میکند تا با شناسایی تهدیدات، ارزیابی ریسکها، و اجرای اقدامات پیشگیرانه، از افراد و داراییهای خود محافظت کنند و در عین حال تعهدات قانونی و اخلاقی خود را برآورده سازند. این استاندارد از زمان انتشار در سال ۲۰۲۱، بهعنوان مرجعی کلیدی در مدیریت ریسک سفر شناخته شده است. مؤسسه استاندارد بریتانیا، که در سال ۱۹۰۱ تأسیس شده، با انتشار این استاندارد، به ارتقای ایمنی و پایداری در سفرهای سازمانی کمک کرده است.
دامنه کاربرد استاندارد BS ISO 31030
استاندارد BS ISO 31030 برای تمامی سازمانها، بدون توجه به اندازه، نوع، یا حوزه فعالیت، کاربرد دارد و راهنماییهایی برای مدیریت ریسکهای مرتبط با سفرهای کاری، اعم از داخلی یا بینالمللی، ارائه میدهد. این استاندارد بهویژه برای سازمانهایی مفید است که کارکنان آنها بهطور منظم سفر میکنند، مانند شرکتهای چندملیتی، سازمانهای دولتی، و نهادهای بشردوستانه. دامنه کاربرد آن شامل سیاستگذاری، برنامهریزی، شناسایی تهدیدات، ارزیابی ریسکها، و توسعه استراتژیهای کاهش ریسک است، اما به الزامات اجباری محدود نمیشود و بیشتر بهصورت راهنما عمل میکند.
این استاندارد در زمینههایی مانند مدیریت سلامت و ایمنی کارکنان، حفاظت از داراییهای فکری، و کاهش مسئولیتهای قانونی و مالی استفاده میشود. BS ISO 31030 با استانداردهای مرتبط، مانند BS ISO 31000 (مدیریت ریسک)، BS EN ISO 45001 (مدیریت سلامت و ایمنی شغلی)، و BS ISO 22301 (مدیریت تداوم کسبوکار)، هماهنگ است و بهعنوان بخشی از چارچوب گستردهتر مدیریت ریسک سازمانی عمل میکند.
بخشهای اصلی استاندارد BS ISO 31030
استاندارد BS ISO 31030 به بخشهای متعددی تقسیم میشود که هر یک جنبهای خاص از مدیریت ریسک سفر را تشریح مینماید. این بخشها بهصورت زیر تبیین میگردند:
دامنه و هدف: این بخش، دامنه کاربرد استاندارد را برای سفرهای کاری مشخص میکند و هدف آن را که حفاظت از کارکنان و سازمان است، توضیح میدهد.
مراجع هنجاری: استانداردهای مرتبط، مانند BS ISO 31000:2018 (مدیریت ریسک)، در این فصل ذکر میشوند.
تعاریف: اصطلاحات کلیدی مانند “ریسک سفر”، “تهدید”، “ارزیابی ریسک”، و “اقدامات کنترلی” در این بخش تعریف میگردد.
اصول مدیریت ریسک سفر: این بخش، اصول اساسی مانند تعهد مدیریت ارشد، تناسب با نیازهای سازمان، و تمرکز بر ایمنی کارکنان را تشریح میکند.
چارچوب مدیریت ریسک سفر: این فصل، فرآیند مدیریت ریسک را در پنج مرحله اصلی ارائه میدهد:
سیاستگذاری: تدوین سیاست سفر که ریسکها را در نظر بگیرد.
شناسایی تهدیدات: بررسی تهدیدات محیطی، بهداشتی، و امنیتی.
ارزیابی ریسک: تحلیل احتمال و شدت ریسکها.
اقدامات کنترلی: برنامهریزی برای کاهش ریسکها، مانند آموزش یا بیمه.
پایش و بازنگری: ارزیابی مداوم اثربخشی اقدامات.
راهنماییهای عملی: این بخش، راهکارهایی برای پیادهسازی، مانند استفاده از فناوری، برنامههای اضطراری، و ارتباطات، ارائه میدهد.
ضمائم: ضمیمهها شامل نمونههایی از چکلیستها و ابزارهای ارزیابی ریسک است.
الزامات فنی استاندارد BS ISO 31030
استاندارد BS ISO 31030 الزامات فنی زیر را بهصورت راهنما برای مدیریت ریسک سفر وضع نموده است:
شناسایی تهدیدات: سازمان باید تهدیدات خاص سفر، مانند بلایای طبیعی، بیماریها، یا ناامنی را شناسایی کند.
ارزیابی ریسک: ریسکها باید بر اساس شدت و احتمال وقوع رتبهبندی شوند.
اقدامات پیشگیرانه: برنامههایی مانند آموزش قبل از سفر، پروتکلهای اضطراری، و پشتیبانی پزشکی باید اجرا شود.
ارتباطات: سیستمهای ارتباطی مؤثر برای اطلاعرسانی به کارکنان در طول سفر باید برقرار باشد.
پایش مستمر: تهدیدات و اقدامات باید بهطور مداوم بازنگری شوند.
اهمیت استاندارد BS ISO 31030
استاندارد BS ISO 31030 از اهمیت بسزایی برخوردار است، زیرا به سازمانها کمک میکند تا با مدیریت ریسکهای سفر، از کارکنان خود در برابر خطرات محافظت کنند و از خسارات مالی و قانونی جلوگیری نمایند. سفرهای کاری میتوانند با چالشهایی مانند بیماری، حوادث، یا تهدیدات امنیتی همراه باشند، و عدم مدیریت این ریسکها ممکن است به آسیبهای جدی منجر شود. این استاندارد با ارائه چارچوبی ساختاریافته، اعتماد کارکنان به سیاستهای سفر سازمان را افزایش میدهد و نشاندهنده تعهد سازمان به مسئولیت اجتماعی و ایمنی است.
این استاندارد همچنین با هماهنگی با الزامات بینالمللی، انطباق با مقررات جهانی را تسهیل میکند و به سازمانها امکان میدهد تا در محیطهای چندملیتی بهطور مؤثر عمل کنند. BS ISO 31030 به کاهش هزینههای ناشی از حوادث سفر و افزایش پایداری عملیات کمک میکند.
وضعیت نسخه فعلی
آخرین نسخه استاندارد BS ISO 31030 با عنوان “BS ISO 31030:2021” در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر شده و تا تاریخ امروز (۲۸ مارس ۲۰۲۵) معتبر است. این نسخه اولین انتشار این استاندارد است و توسط کمیته فنی ISO/TC 262 (مدیریت ریسک) تدوین شده تا به نیازهای روبهرشد سازمانها در مدیریت ریسک سفر پاسخ دهد.
تفاوت BS ISO 31030 با سایر استانداردها
استاندارد BS ISO 31030 با سایر اسناد مرتبط تفاوتهایی دارد که به شرح زیر است:
BS ISO 31030 در مقابل BS ISO 31000: BS ISO 31000 اصول کلی مدیریت ریسک را پوشش میدهد، در حالی که BS ISO 31030 بهطور خاص بر ریسکهای سفر تمرکز دارد.
BS ISO 31030 در مقابل BS EN ISO 45001: BS EN ISO 45001 بر سلامت و ایمنی شغلی متمرکز است، اما BS ISO 31030 به جنبههای سفر کاری میپردازد.
کاربرد عملی BS ISO 31030
استاندارد BS ISO 31030 در سازمانهای متنوع به کار گرفته میشود. برای مثال، در شرکتهای چندملیتی، این استاندارد برای حفاظت از کارکنان در سفرهای بینالمللی استفاده میشود. در سازمانهای بشردوستانه، به مدیریت ریسک در مناطق پرخطر کمک میکند و در بخش دولتی، سیاستهای سفر ایمن را تقویت مینماید.
هیچ نظری وجود ندارد.